 |
Dzisiaj jest:
|
menu
|
ZESPÓŁ SZKÓŁ LEŚNYCH I EKOLOGICZNYCH W
BRYNKU
HISTORIA Z chwilą zakończenia działań wojennych, wiosną 1945 roku, dzięki inicjatywie leśników, zapadła w Ministerstwie Leśnictwa decyzja zorganizowania średniej szkoły leśnej w Brynku, położonym blisko Tarnowskich Gór w województwie śląskim. Miejsce wybrano bardzo trafnie. Brynek, położony na południowym krańcu lasów lublinieckich, sąsiadował z największą aglomeracją przemysłową kraju, mając dogodne możliwości komunikacji ze wszystkich kierunków, dzięki rozwiniętej sieci kolejowej i drogowej. Pałac, zwany "zamkiem", wybudowany przez hrabiów Henckel von Donnensmarck, mógł oprócz sal lekcyjnych, pomieścić w pierwszym okresie rozwoju szkoły także internat, a budynki administracji zapewniały mieszkania nauczycielom i pracownikom obsługi. 46 hektarowy park, usytuowany w środku Nadleśnictwa Tworóg (później Nadleśnictwa Brynek) - wspólnie z nim stanowił doskonały teren dla zajęć praktycznych i ćwiczeń z przedmiotów zawodowych, przede wszystkim z botaniki i dendrologii. W perspektywie szkoła leśna w Brynku miała stać się nie tylko ośrodkiem wiedzy leśnej, lecz także ogniskiem szerzenia idei ochrony przyrody i środowiska naturalnego. Otaczający szkołę park i las zapewniały warunki rekreacji i uprawiania sportu zarówno młodzieży, jak i mieszkańcom sąsiadujących miast Śląska. W warunkach pionierskich przy braku podstawowego wyposażenia i niezbędnych środków materialnych, w czasie rozgrabiania pozostałego majątku, jakże odpowiedzialne, ale i trudne zadanie zorganizowania szkoły leśnej już w połowie 1945 roku Ministerstwo Leśnictwa powierzyło mgr. inż. Stanisławowi Morawskiemu. Był to najlepszy wybór. Doświadczony pedagog, leśnik o gruntowej wiedzy, pracował przed wojną w Szkole Rolniczo - Leśnej w Żyrowicach. Zdołał nakłonić wielu nauczycieli tej szkoły do podjęcia pracy w Brynku, zapewniając bardzo wysoki poziom nauczania zarówno przedmiotów ogólnokształcących, jak również zawodowych. Pierwsze zajęcia szkolne rozpoczęto we wrześniu 1945 roku w klasach Ia i Ib gimnazjum leśnego o 3-letnim cyklu nauczania oraz w klasie Ic o 2-letnim cyklu, umożliwiając ukończenie nauki i tym, którzy rozpoczęli ją przed wojną. Uczniowie tych pierwszych pionierskich roczników, mieli poza sobą lata okupacji niemieckiej i sowieckiej, podczas których tylko nieliczni mogli korzystać z tajnego nauczania. Wielu uczestniczyło w walce w szeregach AK i BCh, niektórzy mieli za sobą doświadczenia obozów koncentracyjnych i pracy przymusowej. Stanowili zespół złączony przeżyciami okresu wojny, pełen zapału do nauki i pracy umożliwiającej zdobycie obranego zawodu. Dyrektor morawski i jego współpracownicy, troszcząc się o jak najlepsze warunki nauki i egzystencji stworzyli także wspaniałą atmosferę koleżeństwa i przyjaźni. Kultywując dawne tradycje szkoły leśnej z Żyrowic wychowywali uczniów w duchu żarliwego patriotyzmu i oddania ojczystym lasom. Wspólne uroczystości religijne zacieśniały więzy między wychowankami a nauczycielami. Obowiązkiem kronikarskim jest podkreślenie wielkiego wkładu pracy w przygotowanie i wyposażenie klas lekcyjnych, pokoi internatu, pomieszczeń gospodarczych i obiektów sportowych. Dawna ujeżdżalnia zaczęła pełnić rolę sali gimnastycznej, a w centrum parku, dzięki pracy młodzieży pod kierunkiem inż. Henryka Edera, powstał ogród botaniczny z wieloma gatunkami roślin zielnych, krzewów i drzew, stanowiący nieocenioną pomoc dydaktyczną. Przypomnieć należy wielki dorobek nauczyciela mgr. inż. Czesława Badowskiego posiadającego gruntowną wiedzę we wszystkich dziedzinach leśnictwa. Opracowanie prze niego oraz jego kolegów nauczycieli skrypty i pomoce naukowe były wówczas jedynymi źródłami wiadomości. Szczególnie głęboko zapadła w pamięci wychowanków postać ówczesnego kierownika internatu majora Aleksandra Nowosielskiego. Wymagający, surowy lecz sprawiedliwy, potrafił siłą charakteru przekazać młodzieży, jakże ważne dla leśników poczucie dyscypliny i obowiązku. Inicjatywom dydaktycznym i wychowawczym nauczycieli towarzyszyła aktywność młodzieży. Spontanicznie powstała, w pełni autonomiczna, "Bratnia Pomoc", nie tylko troszczyła się o poprawę warunków bytowych lecz także organizowała pomoc w nauce oraz wprowadzała różnorodne formy wypoczynku i rozrywki, służące w rozwijaniu zainteresowań, także w dziedzinie kultury. Wkrótce zdobyła duży autorytet i dała młodzieży możliwość obrony tych wartości i ideałów, które negowały ówczesne władze. Organizacja procesu dydaktycznego ulegała ciągłym zmianom. Istniejące Gimnazjum Leśne zostało przekształcone w 1948 roku w Liceum I stopnia. W 1950 roku wydłużono cykl nauki o 2 lata i utworzono 4-letnie Liceum Leśne II stopnia umożliwiające uzyskanie świadectwa dojrzałości. W 1951 roku powstało Technikum Zawodowe Leśne, zreorganizowane we wrześniu 1952 roku w Technikum Leśne.
|
News
Narzedzia
|
